| تبليغات | X |
|
يادداشتهای يک خوری
|
||
|
...شاید برای آغاز با هم بودن باید نوشت، امتحان کنیم |
به نظر شما ما در برخورد با بازيهاي کامپيوتري موفق بوده ايم؟ آيا فرزندان ما از آسيب هاي ناشي از اين بازيها مصون هستند؟
مگر بازيهاي کامپيوتري مضر هم هستند؟ آيا تا به حال در مورد تأثير مثبت يا منفي اين بازيها بر فرزندان خود انديشيده ايم؟
مدت زمان زيادي نيست که از حضور بازيهاي کامپيوتري و افتتاح گيم نت ها در خور مي گذرد. اما به وضوح داريم اثرات و پيامدهاي آن را بر فرزندان خود مي بينيم. فرزنداني که غالباً به خاطر فقدان تفريح و مکاني مناسب براي پر کردن اوقات فراغت، سرگرم شدن و در بسياري از اوقات وقت گذراني با اين گونه بازيها را به ساير تفريحات ترجيح داده اند.
بازيهاي کامپيوتري و رفتن کودکان و نوجوانان و در پاره اي از مواقع بزرگتر ها به سمت اين بازيها، شايد در حالت عادي مشکلي نداشته باشد، و حتي اگر با ديدي مثبت به آن بنگريم، مي تواند هم يک ابزار سرگرم کننده باشد و هم ابزاري آموزشي.
حال اين سوال پيش مي آيد که فرزندان ما از کدام يک از جنبه هاي اين ابزار استفاده ميکنند؟ جنبه مثبت يا منفي آن؟
نگاهي به طرفداران اين گونه بازيها نشان ميدهد که بيشتر آنها را دانش آموزان تشکيل ميدهند. آن هم در سن و سالي که دانش آموز بيشترين تأثير را از اطرافيان و محيط خود مي گيرد. يعني دقيقاً در زمان شکل گيري "شخصيت" نوجواني و جواني آنها.
براي روشن شدن بحث شايد بهتر باشد تأثيرات اين گونه بازي ها را در جامعه و خانواده بيشتر بررسي کنيم:
- درس و مدرسه:
متأسفانه بسياري از دانش آموزاني که سرگرمي خود را اين گونه بازيها انتخاب کرده اند پس از مدتي با « عادت کردن» به آنها عملاً از توجه به درس و مدرسه غافل مي مانند، براي اثبات اين ادعا مي توان با مراجعه به مدارس و آگاهي از نتايج درسي دانش آموزان و همچنين تغيير در ميزان علاقه آنها به تحصيل، به درجات مختلف اين « معضل خود ساخته» پي برد.
- اخلاق و اعصاب:
يکي ديگر از ويژگي هاي اين گونه بازيها ميزان هيجان بالا و استرسي است که به مخاطبان آنها القا مي شود. با مراجعه به گيم نت ها و خانه هايي که از اين ابزارها استفاده مي کنند، و مشاهده برخوردهاي مخاطبان با همديگر در بازيهاي گروهي و استفاده از الفاظ ناشايست و عصبانيت هايي که به هر حال به خاطر« نداشتن ظرفيت استفاده و فرهنگ صحيح» ، بعضي ها به آن دچارند، مي تواند زنگ خطري باشد براي شکل گيري نامناسب شخصيت در آينده. و يا وجود تصاوير و فيلم هايي که با فرهنگ و سن و سال فرزند ما مطابقت ندارد در بعضي از اين بازيهاي رايانه اي نيز، تأثيراتي به جا خواهد گذاشت که اگر فکري اساسي به حال آنها نشود، شايد شخصيت فرزند به گونه اي شکل بگيرد که هرگز تصورش را نمي کنيم.
- هزينه و اتلاف وقت:
اينکه بايد براي سرگرم شدن بچه ها هزينه کرد، امري پذيرفته و البته لازم و ضروري است، به هر حال کودک و نوجوان ما نيازمند تفريح و سرگرمي است، اما اينکه نياز به سرگرمي آنها چگونه تأمين شود مهم است. متأسفانه ما در شهرمان « فضاي تفريحي- فرهنگي استانداردي» که بتواند "حداقل ِ نيازها" را برطرف نمايد، يا بتواند بخشي از نياز نوجوان و جوان "دختر و پسر" را تأمين کند نداريم !! ، معمولاً در غياب چنين فضاهايي فرزندان مجبور اند از راه هاي ديگري وقتشان را پر کنند، مانند: موتور سواري، نشستن در گوشه و کنار کوچه و خيابان ها، رفتن به گيم نت ها و کافي نت ها و دور هم جمع شدن در خانه ها (و شايد غيبت ديگران) و... که در بيشتر مواقع عملاً وقت آنها هدر مي رود و هم مسبب هزينه هاي مالي و جاني مي شوند(همچنان که همگي بارها شاهد ضررهاي جاني و مالي آنها بوده ايم و هستيم.)
راه حل چيست؟
بزرگترين مشکل ما اين است که در اکثر مواقع به خاطر عدم فرهنگ سازي مناسب چه در سطح کلان و چه در سطح خانواده، به جاي "استفاده صحيح" از تکنولوژي، "قرباني" آن مي شويم، همچنان که آمارها نشان دهنده ي اين است که ما ايراني ها در استفاده از تکنولوژي هايي چون اينترنت، ماهواره، بازيهاي رايانه اي، موبايل و... آن گونه که بايد، راه صحيح استفاده از آنها را ياد نگرفته ايم، بنابراين ضروري است که مسئولين بويژه مسئولين آموزشي و خانواده ها، با مطالعه بيشتر در اين زمينه، با « آگاهي» و استفاده از «متخصصين آگاه» اين خلاً "خود ساخته" را به تدريج پر کنيم.
اينکه چرا مساجد، مدارس و مکتب خانه هاي ما از امکاناتي چون کتابخانه، مرکز اينترنت، و سالن کوچک ورزشي مناسب برخوردار نيستند جاي سوال دارد. اينکه چرا هنوز باور نکرده ايم يک مسجد فقط براي نماز خواندن نيست جاي سوال دارد، اينکه چرا گيم نت ها و کافي نت ها جذابيت بيشتري نسبت به مراکز آموزشي و ديني ما دارند جاي سوال دارد، اينکه چرا بعضي از ما هنوز "باور نکرده ايم" نياز به تفريح و سرگرمي براي خانواده و فرزندان يک اصل مهم و غير قابل انکار است جاي سوال دارد.
جا دارد مسئولين محترم شهر، اعم از شهرداري، شوراي شهر، شوراي ورزشي، معلمين و مديران، علما و بخصوص پدر و مادرها نياز به تفريح و سرگرمي براي سلامتي روح و جسم را "جدي تر به رسميت بشناسند" و براي آن با همفکري يکديگر راه حل هاي ممکن را پيشنهاد داد تا با "صرف هزينه و وقت" اين کمبود را در جامعه خور در حد توان برطرف نماييم.
اميد که "برنامه ريزي" ها و اهداف در حد شعار و آرمانگرايانه نباشد، به گونه اي که نتوانيم با امکانات و نياز جامعه از پس آن بر آييم. بلکه با آگاهي و "واقعيت نگري" به رفع اين نياز اساسي بپردازيم.
لینکی مربوط به بحث جهت تکمیل مطالب:
روان شناسی و مشاوره - بازی های رایانه ای و تاثیرات آنها
نظرات دوستان در مورد موضوع "بازیهای کامپیوتری وسرگرمی":
یک خوری:
در مورد این مسئله زیاد میتوان نوشت ولی چیزی که هست اینه که ما در عمل در مورد خطرات آن چیکار خواهیم کرد؟
اینکه بچه های ما دارند با دادن چند تا کد ساده به این بازیها فیلمها وعکس هایی میبینند که شاید برای آنها زود باشد، و چه تأثیری ممکن است روی آنها بگذارد مهم است؟
اینکه حتی این بازیها روی تغذیه بچه ها نیز تأثیر گذاشته، یا حتی روی رفتار خانوداگی و رفتار با پدر و مادرشون؟
اینکه این پول زبون بسته داره زبون میشه....
اینها مهم است، فقط خدا کنه ما دیر به فکر نیفتیم
----------------------------------------------------------------------------
علی قاسمی:
البته این مشکل تنها به جامعه ی ما بر نمی گردد و همچنین نمی توان بچه ها را کلا از این بازیها منع کرد جون برخی از نوع سالم انها می تواند به تفکر فکری کوکان کمک کند و از طرفی دیگر وفور امکانات بخش این بازیها باعث شده که بچه ها در هر جایی بتوانند به راحتی از ان استفاده کنند . باید با کنترل صحیح بچه ها توسط والدین در استفاده از این بازیها محدودیت اعمال کنند مثلا تاکید والدین بر اینکه در صورتی می توانید یک ساعت از این بازی استفاده کنید که مثلا فلان تکلیفتان را انجام داده باشید
یا با مشغول نگه داشتن بچه ها در تمام امور خانواده و در اخر اگر کارساز واقع نشد با استفاده از مشاورکودک و نوجوان در کانون برورش فکری استفاده از این بازیها را محدود کرد.
-------------------------------------------------------------------------
(س):
بحث در مورد تکنولوژی و نحوه ی استفاده از آن گسترده است که به مرور می توان بر روی موضوعی خاص تمرکز کرد و به نحوی نقش های منفی آن را کمرنگ تر کرد.....متاسفانه امروز کودکی که از بازی های کامپیوتری حالا چه از کامپیوتر شخصی یا چه در گیم نت ها استفاده می کند از جنبه ی منفی آن بیشتر از مثبت آن رااستفاده می کند.....که اکثر آنها در اینجا اشاره شده است.....
تاکید بیشتر بر روی رفتن به گیم نت ها است که اکثرا پسرها از آن استفاده می کنند.اگر کمی دقت کنیم کمتر فرزندی را می توان یافت که مستقیما از راه مدرسه به سوی خانه برود.مستقیما به سوی گیم نت ها می روند....!!!!!!!
متاسفانه اکنون در خور پارک مناسبی برای بازی کودکان نداریم (هر چند پارک جنگلی خور وجود دارد اما نه از لحاظ مکان نه از لحاظ امکنات در حدی نیست که کودکان و جوانان ما را به سوی خود جلب کند).....به نظر من مهمترین چیز برای سرگرم کردن کودکان داشتن پارک بازی است و این خود نیز می تواند کمک کند تا بتوانیم از روی آوردن بیش از اندازه ی کودکان به بازی های کامپیوتری(البته بازی هایی که جنبه ی منفی آن بیشتر است) جلوگیری کنیم....همیشه از کمبود امکانات در خور حرف زده ایم اما امیدواریم دیگر کمتر شاهد چنین مشکلاتی باشیم.
--------------------------------------------------------------------------
هیچکس:
شما که اين بحث را شروع کردين، آيا اطلاعات کافی در مورد بازيهای کامپيوتری دارين؟
آيا ميدونيد چه سبک بازيهايي بيشتر در ايران مورد پسنده؟ آيا ميدونيد که اين سبک بازي روی نوجوان چه تأثيری ميزاره؟
آيا آمار نوجوانانی که بيشتر وقت خودشون را در گيم نت ها ميگذرونند داريد؟
--------------------------------------------------------------------------
مجید:
در ایران گرایش به بازی های استراتژیک داره بیشتر می شه.البته اقبال نوجونا برای بازی های اکشن و مسابقه ای همچنان پا بر جا هست ولی این رویکرد جدید پنجره جدیدی رو داره باز می کنه.البته این سری بازی ها تمرکز نوجونا رو در بقیه مسایل زندگی هم بیشتر می کنه مثلا بازی که در آن نحوه تشکیل خانواده وادامه زندگی به نحو بهتر رو نشون می ده.امید بر این می رود که نگرش نوجوانان موازی با مسایل زندگی با این بازی ها بهتر شود.ان شاالله
یه دوست:
نیاز به سرگرمی یک اصل است که بسیاری از مسئولان و خانوده ها هنوز به رسیمت نشناخته اند....
شاید نخستین کار این باشد که این راههای به رسمیت شناختن آن را بررسی کنیم
--------------------------------------------------------------------------------
گمنام:
خب! اگه این سرگرمی ها نباشه چه کار کنند...
برن با موتور ویراژ بدهن یا اینکه شما می خواهید همیشه بشینند درس بخونند یا اینکه خدای نکرده نوجوانان برن دنبال کارهای دیگه...
باز هم خدا را شکر که سرگرمند
---------------------------------------------------------------------------
جاسم احمدی راد:
این بحث ها رو باید تجزیه و تحلیل کرد و از طریقی به خانواده ها اطلاع داد تا چگونه از وقت فرزندانشان که در این ضمینه استفاده میکنند اگاه شوند تا برای انها برنامه ریزی کرد و به زندگیشان لطمه وارد نشود.
-------------------------------------------------------------------------
شهرام:
دوست عزیز " یک خوری" حرفهاتون را قبول دارم، به هر حال این بازیها در کنار تمامی نکات مثبتی که دارند، مانند بسیاری از ابزارهای دیگر جنبه های منفی آن نیز گریبانگیر ما شده است(به خاطر مسئله ای که در متن هم اشاره شد: عدم فرهنگ سازی و به جای استفاده از تکنولوژِی قربانی آن شدن)
----------
آقای "قاسمی" با حرفهای شما کاملاً موافقم، بخصوص اینکه به هیچ وجه نمیشود بچه ها را کلاً از این بازیها منع کرد، و خانواده ها باید بر آنها نظارت داشته باشند... اما شرایط اجتماعی مناسب را نیز نباید فراموش کرد، چرا که اگر بستر اجتماع مناسب نباشد میتواند در بسیاری از مواقع نظارت والدین را خنثی کند...
----------
دوست گرامی" (س) " اینکه با تمرکز بر روی موضوعات میتوان بسیاری از این مشکلات را حل کرد پذیرفته است، اما نکته ای که نباید فراموش کنیم این است که چرا ما باید اجازه دهیم که از یک وسیله استفاده منفی شود و بعد بخواهیم با صرف وقت و هزینه از جنبه منفی آن بکاهیم؟همین پارک که اشاره نموده اید هم اگر برای استفاده از آن برنامه ریزی نشود، میتواند در کنار مثبت بودن اش جنبه های منفی زیادی داشته باشد، و باز باید برای رفع آنها هزینه کرد...
حرف ما در اینجا این است که پیشگیری بهتر از درمان میباشد...
یعنی خانواده ها و مسئولین نیز همگام با فرزندان با این ابزارها آشنایی پیدا کنند و بچه ها را به مسیر صحیح رهنمون شوند، البته شاید والدین حال حاضر کمتر این توانایی و فرصت را داشته باشند، چرا که به قول معروف از دنیای قدیم به دنیای جدید پا گذاشته اند اما نسل آینده و والدین آینده که همین جوانان امروز هستند میتوانند با برنامه ریزی بهتر این کمبودها و نقصان فرهنگی را جبران کنند.
--------------------------------------------------------------------
شهرام:
خدمت دوست گرامی " هیچکس" عرض کنم فکر کنم آقا "مجید" در مورد این سبک ها توضیح داده اند... اما شروع این مطلب به چند دلیل بود:
آمار روزنامه ها و مجلات و سایر رسانه ها و مشاهدات عینی در گیم نت ها، و گلایه خانواده ها و معلمین و مدیران مدارس
که همگی متأسفانه بیانگر این بودند که بسیاری از بچه های ما راه صحیح استفاده از این تکنولوژی را یاد نگرفته اند،که اگر مطلب را مطالعه کرده باشین بعضی از این تأثیرها نیز بیان شده است...به هر حال هدف از بیان این موضوع بحث پیرامون آسیب شناسی سرگرمی در خور بود، که امیدواریم با همکاری و نظرات دوستان بحث را ادامه دهیم.
----------
دوست خوبم آقا " مجید " ممنون از بیان نظر مثبت و خبر خوشتان....ما هم امیدواریم این نوع گرایشی که اشاره نموده اید به زودی جای خود را به جنبه های منفی بدهد... و بازیهای رایانه ای در کنار سرگرم کردن بچه ها، آموزشی صحیح برای آنها باشد.
----------
خدمت دوست عزیز " گمنام " عرض کنم، اگر مطلب را مطالعه کرده باشید مطمئناً اینچنین برداشتی که شما فرمودین نخواهد داشت، حرف ما این است که این بازیها میتوانند مفید باشند اگر فرهنگ آن را داشته باشیم.... و باید برای سرگرمی نیز برنامه ریزی کرد... ما هم بیان کردیم که این "عکس العمل" از طرف جوان ها و نوجوان ها ناشی از عدم وجود مکانی مناسب برای سرگرمی و تفریح و نشاط است... که باید با کمک هم و از طریق همکاری با مسئولین راه حل ها را ارزیابی کنیم که انشاالله نسل آینده از آسیب های آن مصون بمانند، یا حداقل این آسیب ها کمتر شود.
-------------------------------------------------------------------
شهرام:
خدمت " یه دوست " عزیز عرض کنم: حرفتان متأسفانه یکی از واقعیت های غیر قابل انکار جامعه امروز ماست، که هنوز بسیاری از والدین و مسئولین نیاز به سرگرمی و نشاط را برای جوان و نوجوان و کودک و هر قشر دیگر از جامعه به رسمیت نشناخته اند،
کاش از امروز هر کدام از ما در مقام خود
" راه های تلقین نیاز به سرگرمی به والدین و مسئولین"
را بررسی کنیم و سپس به بیان صحیح آنها بپردازیم.به هر حال وظیفه ماست که با بررسی این راه حل ها با همفکری همدیگر باعث نشاط و شادابی نسل آینده که فرزندان خود ما خواهند بود باشیم...(منتظر بیان نظرات دوستان در مورد این موضوع هستیم)
------------
"جاسم" جان ممنون از نظرتان... امیدواریم با تجزیه و تحلیل موضوع سرگرمی و به رسمیت شناختن آن بتوانیم گامی در جهت خدمت به جامعه با هدف به دست آوردن رضایت خالق برداریم.
--------------------------------------------------------------------------
حمید:
مطالبات و خواسته های كاربران تلفن همراه بویژه جوانان بشدت دستخوش تغییر شده است و دیگر استفاده صرف از این ابزار ارتباطی نوین برای تماس های تلفنی و مكالمه اهمیت چندانی ندارد. به گزارش موبنا، بررسی ها و تحقیقات حاكی از این است كه بخش اعظم كاربران بویژه جوانان به دلیل استفاده از ارزش های افزوده جدید و كاركرد های مختلف از این ابزار استفاده می كنند. نیازها، مطالبات و توقعات كاربران تلفن همراه اپراتور های خدمات دهنده و شركت های تولید كننده را برآن داشت تا برای پاسخ به نیاز روزافزون دست به ابتكارهای نوین و خلاقیت بزنند. بر اساس این نیاز، تلفن های همراه اكنون استفاده های گوناگونی دارند، كاربران می توانند به اینترنت دسترسی داشته باشند، رادیو گوش دهند، زنگ های پلی فونیك دانلود كنند، با SMS به سایر گوشی ها پیام متنی ارسال كنند، عكس بگیرند و ایمیل ارسال كنند. این تكنولوژی رسانه ای جدید به سرعت فراگیر شد و فرهنگ جدید و بخصوص در مراكز شهری ایجاد كرد. با این شرایط شركت ها نگران هستند كه بازار به زودی به نقطه اشباع برسد و در نتیجه در تلاش هستند تا جوانان را به مصرف دائم محصولات خود ترغیب كنند. به این منظور شركت های تلفن همراه مجبور هستند همگام با تكنولوژی پیش بروند و ویژگی های جذاب در آن تعبیه كنند در غیر این صورت یك تلفن همراه معمولی برای جوانان جذاب نخواهد بود.
----------------------------------------------------------------------
حمید:
اكونومیست(متخصص اقتصاد) گزارش داد كه سالانه ۶۰۰ میلیون دستگاه تلفن همراه به فروش می رسد، بخصوص نسل جوان بازار پرمنفعتی را برای صنعت مخابرات سیار و درصد زیادی از سوددهی آن را تشكیل می دهند و پیش بینی می شود كه ۵۰درصد مردم جهان تا پایان سال جاری كاربر تلفن همراه شوند. این فناوری جدید در میان جوانان به یكی از مهمترین ابزارهای ارتباط اجتماعی تبدیل شده است به طوری كه برخی هویت خود را در گرو این دستگاه می دانند به عبارتی خود را با آن تعریف می كنند. جوانان می توانند قاب گوشی خود را تعویض كنند، تصویر صفحه را شخصی سازی كرده، زنگ موبایل دلخواه خود را انتخاب كنند؛ در نتیجه با دیدن تلفن همراه اشخاص وضعیت اجتماعی آنان نیز به نمایش در می آید. گسترش غیر قابل انتظار تلفن همراه در جامعه و كاربردهای آن به لحاظ اقتصادی برای بسیاری از والدین نگرانی هایی را نیز درپی دارد و مشاهده صورتحساب فرزندان در پایان ماه خانواده ها را شوكه می كند.
از سوی دیگر مراكز آموزشی نیز از استفاده بدون ضابطه وانتشار مسایل غیر اخلاقی از طریق تلفن همراه نگران هستند. همچنین كارشناسان معتقدند كه تلفن همراه برغم همه كاربردهای مثبت بنیادهای روابط خانوادگی را سست می كند و ارتباطات چهره به چهره و رودرو اعضای خانواده كاهش می دهد. اما از سوی دیگر برخی كارشناسان معتقدند كه تلفن همراه كنترل فرزندان از سوی والدین را افزایش داده است زیرا والدین می توانند بیشتر در جریان موقعیت و وضعیت فرزندان خود باشند. برخی عقیده دارند كه تلفن همراه جوانان را از فراگیری هنجارها و رفتارهای پذیرفته شده اجتماعی باز می دارد و نوعی مقاومت و مبارزه با هنجارهای و ارزش ها را اشاعه می دهد. این ابزار چند رسانه ای مرزهای جدیدی را در ارتباطات اجتماعی و فردی بوجود آورده است كه هدایت و كنترل كاربردها و برجسته كردن نقش های مثبت این ابزار ارتباطی یك ضرورت محسوب می شود.
تحلیل: روزنامه ابرار اقتصادی
-----------------------------------------------------------------------
|